throwbackthursday

Weekendje Epse #Throwback #thursday

weekendje_Lau_roos_loes

❤ knuffelen ❤ lezen ❤ kletsen veel te lang ❤ lachen ❤ voor de regen binnen zijn ❤ ovenschotel maken ❤ kaas leren eten ❤ chocola ook ❤ (dat kende ik al ;-)) ❤ bekentenissen ❤ uitslapen ❤ ieder voor zich ❤ don’t hurry be happy ❤ taartjes eten ❤ slenteren door haar stad ❤ foto’s maken ❤ wijntjes drinken ❤ zoveel havermout als in het bakje past ❤ geel bruin wit ❤ erwtensoep met spekjes ❤ zen ❤ en toch veel te druk heen en weer springen ❤ kind spelen ❤ enthousiasme ❤ openheid ❤ toch nog de trein halen ❤

Advertenties

Schier #throwbackthursday

Terwijl zij (met hem <3) een net ietwat ander avontuur beleeft, kijk ik terug naar de onze een poosje terug.

“Wat gaan jullie daar dan doen?”

Nou niets. Uitslapen. Wakker worden met zee (uhhhhh.. KOEIE) lucht in je neus. Fietsje huren. Stukje trappen. Stukje lopen. Kletsen. Theetje hier. Supermarktje daar. Lekker koken. Door het zwartste zwart lopen richting pier. Filmpjes kijken tot diep in de nacht. Kletsen. Wijntjes drinken. Chocola eten. Kletsen. Heel erg langzaam aan doen. Foto’s maken. Lachen. Met je sloffen onder een dekentje op de bank. Van ons eigen kleine mini huisje. Kalfjes kijken. (JA! we hadden kalfjes!) (en kippen!) (en een huiskonijn) (en een molvangende kat) (rondrennende kindjes) (kampeerboerderij) (zo een verhaal). Viegenmeppen. Weer uitslapen. Dat.

.
IMG_9573 IMG_9575 (meer…)

Positieve feedback #throwbackthursday

Tijdens mijn halve marathon voelde ik elke kilometer een euforietje. Slechts eenmaal was de feedback die ik ontving niet razend positief of geruststellend. En zelfs die terugkoppeling bleek ik te kunnen relativeren (iets met tijdsverlies maar verlichting der krampen ;-)).

Ik weet nog hoe ik mezelf een dag erna er aan hielp herinneren hoe fijn het was; met zo’n horloge lopen. Maar natuurlijk lag dat niet aan het horloge, maar aan het gemiddelde tempo dat dat ding doorgaf. En aan de vooraf gestelde hoop (onder de 1.55 please?!).

Ik citeer mezelf;
“Zo fijn om elke keer positiviteit te ontvangen” “zorgt er echt voor dat (meer…)

Aandacht #throwbackthursday

20140918-082731-30451744.jpg

 

Toen ik maandag bij de kapper zat en me met gesloten ogen voorstelde hoe bijzonder vreemd ik er in cape met natte haren breed beglimlacht uit zou zien, bedacht ik me: wat fijn dat ze zoveel aandacht aan me besteed.

Een kappersbeurt hiervoor viel me behoorlijk tegen. Zowel de kletspraatjes als het resultaat. Best verdrietig was ik er even van. Maarja. haar groeit  één cm per maand, dus dat werd ook wel weer opgelost. Jawel! Andere kapper dit keer. Fijne service, behulpzaamheid, geen ‘waar ben jij op vakantie geweest dannnnnnnnnn’ praatjes maar eenvoudige stilte. Plus een flinke dosis aandacht. Gewoon. Elk puntje werd apart bekeken, geknipt gesneden gefohnd en nogmaals gekamd. Tevreden? Nee? Dan doe ik het nog even zo. Nu? Ja, oke fijn.  (meer…)

Zenuwen? Nee hoor :-). #tbt

Vorige week was ik best zenuwachtig voor m’n run van komende zondag. 21,2 kilometer. Nooit rende ik zo ver. Nooit schreef ik me in voor een ‘wedstrijd’ met alleen het doel mezelf te laten zien dat ik het kan. Om af te strepen. Een bucketlist misschien. Mijn try before you die lijst staat niet perse vol met spannende dingen, niet zoals de meeste mensen die in hun borstzakje verstopt hebben. Bovendien bevind ik me tussen mensen die het percentage adrenaline in mijn leven wel verhogen.

Laten zien dat ik het kan. Nee. Weten dat ik het kan :-). Doelen stellen, doelen halen. Op één of andere manier ben ik er verzot op.

Maar hoe zenuwachtig ik vorige week was, hoe ik het vandaag zie zitten. M’n laatste run ginggoed, het weer lijkt prima (niet te warm, wolkjes en als ik geluk heb vallen er nog wat druppen uit ook), enkel wandelpartijtjes op het programma (rust okeeee maar stijf worden kan ook niet he!) en bovenal: stress is slecht voor je weerstand.

Hahaha. Om mij heen zijn er behoorlijk wat mensen aan het snotteren, hoesten, proesten, in bed aan het blijven, of toch komen werken en keelsnoepjes gaan als warme broodjes…
En ja hoor! Ook ik voel m’n keel en mijn neus loopt. Dus wat doe ik om een snotterrun te voorkomen?: (meer…)

Throwback….#zenuwen

Okeeeee, voor mijn vakantie voelde ik me eigenlijk best zeker over mn halve marathon to come. Ik liep wat en nog wat meer en eigenlijk ging het soort van vanzelf wel. Haha. Ik had niet echt in de gaten dat ik eigenlijk gewoon best fit was, want het ging allemaal ‘gewoon’. Ja tuurlijk trainde ik naast het lopen crossfit en hielp Gritt ook zeker een boel handjes. Maar ik dacht gewoon; dat lopen zit wel goed.

UHHH!!! Deze zekerheid begint wat plaats te maken voor twijfels. Nee mensen. Geen twijfel van wel of niet doen? Afzeggen kan al niet meer. Quiting is no option. #quitersneverwin #winnersneverquit. Dat soort onzin. Maar wel twijfels over hoe ik m ga lopen! De laatste paar keer dat ik liep vielen tegen. Eerlijk? Zwaar tegen. Hoewel we in de vakantie nog wat gecrossfit hebben en ik daarnaast nog 1x mn renschoentjes aan deed, hebben de lang leve de vrijheid blijheid gezelligheid er iets ingehakt.

Iets. (meer…)

#throwback mission to be #happy #healthy #mindfull + WHAT THE BLEEP! (doweknow)

Soms lees ik dingen terug die ik eerder schreef. En dan trekken mondhoeken glimlachend omhoog. Echt, ik kan heus dingen anders beter minder meer. Maar. Deze missie is geslaagd. Fitter en gezonder. Uhu. Vooral; blijer dan ooit <3.

En meer mindful. Meer bewust van alles. Langzaam stapje voor stapje merk ik dat ik mijn focus aan het verschuiven ben. Nog steeds eet ik echt heel erg graag gezond. Nog steeds sport ik heel erg graag heel erg veel en tot et uiterste ;-). Maar meer en meer realiseer ik me hoe groot de invloed van gedachten is. De invloed van ‘hoe je in je vel zit’ (endatjedatzelfbepaalt). Bovenal; de manier van kijken naar je dag, naar je zelf,  naar je mogelijkheden en je teleurstellingen. Naar alles wat is. Naar emotie en wat is dat eigenlijk.

Laatst zag ik de film ‘what the bleep do we know’. Een film waar heel veel over te schrijven valt. Hoe geïnspireerd en enthousiast je er van wordt. Hoe wetenschappelijk bewijs misschien verdraaid wordt? Hoe iets als je het graag wilt geloven, waar lijkt te zijn? Hoe alles bestaat uit energie. Enz. Maar.

Wat ik nu vooral vertellen wil uit deze film betreft emoties.
Volgens what the bleep zijn emoties er om iets in het lange termijn geheugen op te slaan. Onze hypothalamus produceert bepaalde chemicaliën die we peptiden noemen, dit zijn kleine reeksen aminozuren (eiwitten). Het lichaam maakt 20 aminozuren aan waaruit het lichaam wordt opgebouwd. In de hypothalamus worden die kleine aminozuren (peptiden) samengevoegd tot neuropeptiden of; neurohormonen. Deze neurohormonen corresponderen met de emoties die we dagelijks ervaren. Er zijn dus chemische stoffen voor boosheid, verdriet, slachtoffering, opluchting, etc. Er is een chemische stof voor elke emotie die we ervaren.

Zodra we een bepaalde emotie ervaren, worden er onmiddellijk peptiden aangemaakt en afgegeven aan het bloed. Als ze in het bloed komen, zoeken ze een weg door het lichaam. Elke cel heeft aan de buitenkant receptoren, een soort van sloten. Peptiden kunnen als een sleutel in dat slot vallen en als een peptide precies in het slot past, brengt het de receptor in beweging en geeft het een signaal af; het activeert de cel. Dit leidt dit tot een hele reeks aan biochemische reacties in die cel. Deze reacties kunnen zo groot zijn dat zelfs de kern van die cel verandert.

De gevoeligheid van een receptor is veranderlijk. Als een receptor namelijk gedurende een lange periode intensief wordt bestookt door bijvoorbeeld een bepaalde drugs, of een biochemische stof (…..denk terug aan voor elke emotie is een chemische stofje..) dan kan die receptor verschrompelen. Ze kunnen minder gevoelig worden voor de stof (iets met verslaving en steeds meer willen hebben…) of verminderen in aantal. Dit zorgt er voor dat dezelfde hoeveelheid drugs of biochemische stoffen een kleiner effect genereren. Als we een cel dagelijks bestoken met dezelfde stof (dezelfde attitude, emotie, gedachte…) dan zal die cel als hij zich gaat delen een zuster- of dochtercel voortbrengen die veel meer receptoren heeft voor die bepaalde neuropeptide. En minder voor vitaminen, mineralen, voedingsstoffen en zelfs minder voor het afvoeren van afvalstoffen.

Mishandelen we onze celletjes met onze negatieve gedachten als ‘ik moet echt afvallen, wat ben ik stom, wat heb ik dat weer verkeerd aangepakt, ik moet echt beter mijn best doen, ik moet vaker op tijd komen, ik moet meer zeggen dat ik van hem hou, ik moet, ik zou, wat als, he wat vervelend…..’ ? Verander jij je receptoren door het denken van bepaalde gedachten waardoor je een bepaald gevoel oproept? En maakt het dan nog uit wat we eten? Heeft goede voeding wel zin als de cel niet meer de juiste receptoren heeft om gezonde voedingsstoffen op t nemen of binnen te laten?

Volgens ‘what the bleep’  is de enige manier waarop je ooit goed voor jezelf kunt zijn, via je geest te bereiken. En niet via je lichaam.

Ons denken creëert letterlijk ons lichaam.

Het begint in de cel; de cel is een eiwitfabriek. Maar deze fabriek wordt aangestuurd door de hersenen. En die hersenen bestaan uit een heel neuronaal netwerk waarin geldt:  “celss that fire together wire together” 
Een spreuk die ik binnen mijn studie psychologie regelmatig ben tegengekomen binnen de neuro kant. Vrij vertaald kun je zeggen dat zenuwcellen die tegelijkertijd actief zijn, gaan samenwerken. Gebeurt het vaker dat verschillende zenuwcellen tegelijkertijd actief zijn, dan krijgen deze cellen een relatie. Onderling raken ze met elkaar verbonden. Wordt de één geactiveerd, dan zoemt dat door naar de ander. Automatisch. En direct.

Bijvoorbeeld; iemand wordt bedrogen door zijn of haar partner, dan wordt het concept liefde ineens heel vaak actief tegelijkertijd met het gevoel niet goed genoeg te zijn. Als deze relatie even voortduurt, zal deze persoon wanneer hij/zij aan liefde denkt, ook direct het gevoel van ‘niet goed genoeg’ ervaren.  Niet in de laatste plaats een reden waarom het voor veel mensen die bedrogen zijn, lastig is zich open te stellen voor een nieuwe relatie. Want: liefde=bedriegen=niet goed genoeg.

Het goede nieuws is: iedere keer dat jij een gedachte onderbreekt, breken de zenuwcellen die daarbij betrokken zijn hun relatie langzaam af. Als je bewust het proces onderbreekt, als je niet zonder nadenken reageert maar oplet wat er gebeurt.. dan ben je niet langer een emotioneel persoon die onbewust op zijn omgeving reageert. “Cells that dont fire together no longer wire together.”  De cellen raken op den duur de relatie kwijt. Als jij bewust stopt. 

Als je elke dag boos wordt, of elke dag chagrijnig/gefrustreerd reageert, dan voedt je die neuronen. Die neuronen krijgen zo een langdurige relatie met alle zenuwcellen… alle zenuwcellen samen bepalen je persoonlijkheid….. Oftewel; gedachten creëren wie jij bent. Hoe je bent. En hoe je onbewust reageert.

Dus! Wees alert op jezelf, kijk vandaag eens bewust naar hoe je reageert, wat vertel jij jezelf? Wat is het gevoel dat dit verhaal bij jou oproept, hoe zou je anders kunnen reageren. Zou je de situatie anders kunnen bekijken waardoor je andere gedachten denkt waardoor je een ander gevoel oproept? Waardoor je lief bent voor je cellen waardoor deze zich optimaal vóór jou kunnen inzetten? Ben jij een emotioneel wezen dat onbewust op zijn omgeving reageert? Of ben jij alert en vorm jij middels je denken jezelf én je omgeving?

Donderdag #tbt

20140508-224651.jpgTerug naar het begin van mijn carriere (klik!) als psycholoog. HIHI! Wat klinkt dat he. Soms vind ik dat het minder inhoudt dan dat het klinkt, maar dat heet iets met perfectionisme en bewijsdrang.

Maar er was een tijd dat ik aan het solliciteren was en dacht dat het nooooit zou lukken; het vinden van een baan. Na zeven maanden solliciteren bleek het geluk meer aan mijn zijde te staan dan bij sommige mede afgestudeerde studiebollies; I’ve got the job! 😀

In eerste instantie spannend enzo. Je snapt em. NIEUW! En iets met bovenstaande karakterbeschrijving. (YO! ook heus goede eigenschappen soms).

Na ruim twee jaar… niet meer spannend. In de zin van zenuwachtig een trein eerder nemen zodat je zeker op tijd bent en je voorbereidingen uitgetypt en al nog even doorlezen op de wc.  Wel eens spannend of je het goed doet en of je op de juiste weg bent. Maar ook hier; YO, it keeps you going! 8-).

Wel heel leuk en ontzettend dankbaar. Uitdagend op zowel werk als persoonlijk gebied en oef wat hebben we een boel geleerd. 22,5 uur ondertekende ik, een jaar contract. Twee keer. Recent zette ik mijn handtekening onder één voor onbepaalde tijd en nog minder ver terug krabbelde ik op een klein los blaadje voor extra uren. 4,25 (ja 26,75 dus smartass!) welgeteld. Uhu,  mijn streber vindt dat nog niet genoeg en ik wil altijd meer. Maar ik ben er ongelooflijk blij mee. Ondanks extra tijdsdruk, zeer uitdagende trajecten en buhbye ochtend WOD (xD). Het geeft me voldoening. Het gevoel mijn tijd goed te besteden. Het geeft me rust in mijn kont (want; wil ik meer? wat wil ik dan? Moet ik dat hier zoeken? Draag ik wel voldoende bij aan de wereld? Aan onze wereld die we met zijn tweeen schapen? Voldoe ik wel aan de standaard? Wat is mijn standaard eigenlijk? HAHA JA! a loesjes mind is always a crowded place ;-)).  (meer…)

Thats what friends are for <3 #feelingblessed #TBT

a good friend doesnt just make you smile they make you happy

JA!  =) Terug naar Koningsdag. Een dag vol uitgedoste mensen, marktjes, muziek, boeken, kroontjes en heel veel plastic bekers op de grond. Een dag die ik geïrriteerd begon. Gewoon zo een dag. Niets staat je aan en niets staat aan leuk. Wellicht vermoeid, maar ik was er klaar mee. Feestje? IK GA NIET! xD. hihi.

MAAR! Dan zijn er vriendinnen. Liefde hartje liefde dat. Sommige behoren nog niet eens zo lang tot die groep, anderen gaan way back ;-). Het maakt niet uit. Juist op die momentjes deden ze waar vrienden voor gemaakt zijn; they made me smile. AND; they made me happy.

Er is er één die dat op afstand kan. Zonder dat ik met haar praat. Zonder dat zij weet dat ik me ellendig voel. We’ve been through it all. Soms vind ik het fijn juist niets te zeggen en haar míjn volledige blijheid te geven. Soms hang ik uren jankend aan de telefoon. <3.

(meer…)

Ameland <3 #TBT

Ameland_2011

 

Ameland.

Ik kan me enorm veel herfstvakanties voor de geest halen die wij op ameland doorbrachten. Samen. Zonder dat ik het toen doorhad, ultieme fijnheid.
Jaaaaa, had ik wel door! haha. Ik vond het heerlijk! Vliegeren (als kind met iets kleinere vliegers dan de kite a la picture ;-)), rondrennen, schelpen zoeken, warme chocolademelk met slagroom, hond uitlaten, paarden kijken, pannenkoeken eten, vuurtoren beklimmen, tekeningen maken, liedjes zingen, vriendinnen mee, suikerbollen, rode wangen van de wind. Dat.

Maar nu heb ik nog meer dóór hoe fijn dat was. Hoe fijn dat ís. (meer…)