#TBT Fred Brouns, weet wat je eet; wie mag ik nog vertrouwen #studium #generale #groningen

20140424-154036.jpg

Vorige week dinsdag ging ik naar een lezing van Fred Brouns, georganiseerd door het Studium Generale Groningen (SGG). Het SGG is een samenwerking van de Rijksuniversiteit Groningen en de Hanzehogeschool Groningen en organiseert verschillende activiteiten op gebied van wetenschap cultuur en maatschappij. Te vaak denk ik achteraf  ‘Ah jaaa! stom! gemist! Wat leuk!’. En die agenda moet ik beter bijhouden. Maar deze keer lukte het wel. Gelukkig. Want mijn geest wil zich verscherpen en ik heb mijn horizon graag verbreed. (College’s houden niet op als je student af bent. Hurray!).

Fred Brouns’ praatje is één uit een reeks van 3 die het ‘weet wat je eet’  thema betreffen. Vorige week woonde ik een lezing van Huib Stam bij. Hij vertelde over het enorme aanbod aan ‘dit is gezonde voeding’ en wat het dan is dat ons dik maakt. Misschien komt het omdat ik heel veel op zoek over voeding. Misschien komt het omdat ik Huib Stam en zijn boekje niet ken. Misschien omdat zijn manier van praten wat afwachtend was en niet altijd zeker van zichzelf? Ik denk dat de man ongelooflijk veel weet, maar naar mijn idee kwam het niet helemaal over. Maar nogmaals, ik lees alles wat ik tegenkom wat betreft voeding en zijn informatie was voor mij niet vernieuwend. Velen om mij heen werden (leken ;-)) geïnspireerd en er werd veel gelachen.

Fred Brouns had mij na minuut één meer te pakken.
Hij is hoogleraar ‘Health Food Innovation’ aan de faculty of health, medicine and Life Sciences en programmadirecteur van de masteropleiding Health Food Innovation Management van Maastricht University. (En nee niet persé daarom had hij mij meer te pakken, maar waarschijnlijk ook weer wel. Hij spreekt vaak voor een grote groep. Hij moet vaker mensen van veel informatie voorzien. Hij weet wat hij vertellen wil. En hoe dat moet onderbouwd). (Sjuust).

Het eerste wat op mijn aantekeningen blad staat; voeding = emotie.

Hahahaha, YEAH! You’ve got me! Voeding is emotie, voeding is IK, voeding is meer dan macronutriënten.

Dhr. Brouns geeft aan dat dat de reden is waarom het soms zo’n pijn kan doen als je tegen jezelf (of iemand anders) zegt; dit mag je niet, dat mag je niet en dat is slecht. Dit vat je dan persoonlijk op. Dit voel je. Je bent wat je eet. Jouw voeding is jou. Daarnaast krabbelde ik het leuke feitje dat wij in een 70 jarig leven 50.000 uur bezig zijn met eten en drinken. HIHAAA! Double it for me. (oke, ik dwaal af. mijn gedachten schrijven duizend extra zinnen op zo’n blaadje en thuis staan die soms anders)

Enfin, als eerste maakte hij dus duidelijk waarom voeding voor ons belangrijk is. En dat we allemaal graag goed willen eten. Het is erg lastig te weten wat precies goede voeding is. Wanneer doe je het goed? Waar kun je heen met je vragen. En. Bovenal. Wie kan je daarin vertrouwen?
Uiteindelijk draait het binnen de voedingsindustrie uiteindelijk toch ook om productie. Als je denkt dat je je informatie kunt halen bij de producenten van voeding dan heb je het mis; zij willen enkel zoveel mogelijk producten maken & verkopen en dit weerhoudt hen van het verschaffen van transparante informatie. Wetenschappers dan? Dat zijn toch eerlijke mensen met gedegen onderzoek? Als daar wat uit komt dan zal het wel goed zijn, toch? Mis (again). Ook de wetenschap wordt gevangen in de ‘productie’ klauw. Nu gaat het hier niet om een tastbaar product, maar om publicaties. De industrie en universiteiten moeten beiden leveren.

(Met schokkende gevolgen van dien. “Ik publiceer jouw artikel wel als jij mij zoveel geld betaald, maakt mij niet uit dat wat er in staat niet klopt, niet voldoende is onderbouwd, of volkomen lariekoek is”.)

En wij voedingsleken nemen dergelijke ‘wetenschappelijk onderbouwde’ artikelen voor waar.  Ik vind het niet gek.

Wel vind ik het zelf soms enòrm frustrerend. De één zegt dit, de ander zegt dat. Denk je dat je een goed betrouwbaar boek hebt gevonden, vertelt een ander dat de argumenten in dat boek niet kloppen*. Zoiets. Wat moet je dan? Fred Brouns geeft ons geen antwoorden op wat is goed en wat is slecht. Hij maakt duidelijk hoe het gaat in de voedingsindustrie. Hoe food giants deze industrie overnemen. Hoe bijvoorbeeld 7 managers in Nederland bepalen wat er in onze supermarkten ligt. Hoe Cargill, een Amerikaans agro-industrieel concern, alle hamburgers voor alle McDonalds levert. OVERAL!!  En niet alleen levert he. Van a tot z verzorgen zij deze burgers. Er is dus één bedrijf verantwoordelijk voor de productie, het transport en de verkoop van een product, mondiaal. En dit geldt niet alleen voor hamburgers (over maus nog niet gesproken)! Één bedrijf met ZOveel invloed op de voedingsketen, zo dat er zelfs wordt gezegd dat dit bedrijf geen onderdeel is van de voedselketen, maar de voedselketen is. Brouns citeert Bloomberg;

“Cargill sells seed and chemicals to farmers, buys their grain, transports it to Cargill feedlots, kills the cattle and sells the beef. They’re not part of the food chain; they are the chain.”

Verder maakt hij heel duidelijk hoeveel macht de voedingsindustrie heeft. Hij geeft inzicht in hoe we misleid worden door mooie praatjes en reclame. En hoe CocaCola bijvoorbeeld niet eens reclamespotjes ziet voordat deze wereldwijd via de beeldbuis mensen aanzet tot het drinken van een drankje wat 113 gr suiker per liter bevat. (ja, lees dat inderdaad nog maar eens opnieuw).

Maar wat duidelijk wordt; overal vinden dergelijke praktijken plaats, dus ook in de voedingsindustrie. Één Marokkaan die iets jat maakt nog geen dief van alle Marokkanen (al zijn er wel die dat beweren; andere discussie!) Oftewel. Het gaat soms fout. Er zijn gekochte publicaties. Er zijn onderzoeken met uitkomsten die je niet volledig kunt vertrouwen.  Maar er zijn ook goede. Wat ik dan ook van zijn lezing leerde; wees kritisch naar waar je informatie vandaan komt. Zoek nog beter uit. Zoek nog beter op. Probeer te leren hoe je wat kunt herkennen.

Ook vertelde Brouns iets over de ‘hypes’ zoals een atkins dieet of glutenvrij. Niet zoals we vaak horen van de nieuwste goeroes is +- 80% intolerant voor gluten, Brouns heeft het over zo een 7 a 8 %. Dat is even wat anders he! Ja. Vond ik ook.
Dit soort hypes hebben vaak een aanhang vóór en een aanhang tegen en meestal wordt via social media argumenten door beide groepen verspreid. Ik heb het idee dat er tegenwoordig erg veel mensen zijn die bewust (willen) zijn van wat ze eten, hoe ze willen leven en gaan dan op zoek naar informatie (HURRAY!!! 🙂 ). Je googlet wat in het rond en met de eerste resultaten zoek je gekleurd verder naar meer. Vaak kom je dezelfde informatie tegen en heel soms ook nog in dezelfde woorden (haha, vind ik altijd ergerlijk!). Ergens wordt informatie gegeven met een bepaalde bron (als je geluk hebt), dan geldt deze info als bron voor een andere webpagina en ook deze dient weer als hetzelfde her en der. Oftewel; informatie wordt zomaar roetsj verspreid.

Dat is niet erg. Dat is goed. Ik vind het heel goed dat er steeds meer mensen zich afvragen wat gezond eten (leven!) nou eigenlijk is en wat de stappen zijn die zij als individu daarin kunnen zetten om voort te gaan. Go people go! #FITLIFE! Alleen kan die sociale invloed de wetenschappelijke expertise soms overrulen en klopt het niet meer wat door heel veel websites enthousiast wordt verkondigd (Fred Brouns). Heel vaak hoor je mensen zeggen; ” ja maar, ik voel me er toch goed bij! Ik heb meer energie en ik voel me echt beter! Dus het moet wel werken! En anders werkt het voor mij!” En ja. Dit klopt dan. ‘HET’ werkt voor jou. Maar dat is niet persé dat voedingsmiddel of dat supplement wat je bent gaan gebruiken…

Een goed gevoel IS GEEN bewijs dat iets werkt.

Het is bewijs dat je iets goeds doet voor jezelf. 

En natuurlijk is het ongelooflijk fijn dat jij als persoon meer aandacht voor jezelf hebt. Dat je je zelf belangrijk genoeg vindt om in te investeren. Dat je bij je zelf nadenkt dat je graag gezond en fit wilt zijn. Dat je een doel hebt. Dat je gaat voor wat je wilt. Dat je zèlf wilt uitvinden of iets werkt of niet. Dat je inziet dat jij meer dan allesssss waard bent en dit maar een klein stapje is. Dat je je lichaam bedankt voor wat het allemaal voor je doet. Dat je inziet wàt je lichaam eigenlijk allemaal doet. En wat je eigenlijk allemaal nog kunt gaan doen met dat lichaam van je! Het is zo fijn dat je jezelf geeft wat je verdient.

MAAR!
Neem niet aan dat dat fijne gevoel komt door een slok van A en een hap van B. Ik leerde uit deze lezing dat je nog kritischer moet zijn met waar je je informatie vandaan haalt. Wees voorzichtig met direct aannemen van bepaalde ‘hypes’ en wees je vooral bewust van al de marktwerking die zich binnen de voedingsindustrie afspeelt. Daarnaast ben ik zelf heel erg van mening dat elk lichaam anders is en dat je echt op zoek moet naar dat wat bij jou past. En niet bij pietje of marietje. Zelfs met een overeenkomstige leefstijl heeft jouw lichaam andere wensen en behoeftes dan die van hen.

Gebruik je gezonde verstand, zoek verder dan googlehit 1 en er is niks mis met het navragen van ervaringen. Maar ga er dan niet van uit dat dat voor jou ook zo werkt. Probeer het zelf en ervaar wat het met je doet. En wees eerlijk naar jezelf en probeer het psychologische er uit te filteren. Of durf toe te geven dat na een periode iets toch misschien niet zoveel toegevoegde waarde had als je van te voren dacht. Bovendien moeten we inzien dat naast de voedingsindustrie en de social media, wijals consument ook echt veel macht hebben! WIJ kunnen met onze vraag wat doen aan wat er in de schappen ligt. Misschien voelt het op individueel vlak niet zo, toch werkt het echt. Hoe minder pakjes zakjes chipjes en crap we kopen met zn allen, hoe minder deze in de schappen liggen. Want ja! ondanks dat ik niet het gevoel heb ik dat ik precies weet wat ECHT HEEL goed is, of optimaal.. ben ik er van overtuigd dat ik best goed weet wat ECHT NIET goed is.
Wat ik zelf erg belangrijk vind; nooit eenzijdigheid. Probeer zo verschillend mogelijk te eten (en te bewegen, te leven!) Te veel van iets is nooit goed en als je veel verschillende dingen eet krijg je vast ook een beetje niet goeds binnen, maar ook een beetje goeds. En dat allemaal in balans.

Fred Brouns geeft als laatste voedingsadvies wat hier op aansluit; DIVERSITEIT & WHOLE FOODS!  ❤

 

* Volgens Fred Brouns staat het boek ‘De voedselzandloper van Kris Verburgh vol met argumenten die niet kloppen (Argh! echt?!) (neeee, vind ik niet!) ( ^^ ) en wordt ook in het boek broodbuik veel foutieve informatie verschaft.

Je kun de lezing van Fred Brouns hier terugkijken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s