Pooh, ontspan en (boeken) tips

winnie the pooh doing nothing

 

Ik vind het een held die Pooh :-). Vroeger al, maar dan om grappige honing verhalen, sippe iejoor oren en hyperactieve tijgertjes. Allerliefste knor niet te vergeten. Zalig zoet.
Maar Pooh is meer. Dan een tekenfilm beer. Het is een wijze man, een to go to als je soms even in de vragen des levens verstrikt zit.

Pooh is simpel.

En bovendien leuk gekleurd. Vaak geciteerd en overal te vinden. Handig! Toch fijn dat zo een knuffelbeer je glimlachjes geeft, herinneringen aan kussengevechten, met je vingers in de pot en je ook aan het denken zet.

Vandaag ga ik terug naar al die keren dat ik mezelf vertel dat ik niet niets kan doen.. ” zoveel te doen!!” “Zoveel onrust in m’n kont.” “Ik voel me niet voldaan als ik alleen maar op de bank zit.”

Misschien moet ik een Pooh box huren (of Netflixen, of downloaden, of youtuben, of dat) en samen met hem eens niksen.

Het is heel goed voor je dat niksen.

We hebben allemaal de neiging om door te gaan. Nog even dit. Nog even dat. Het zou toch ook wel heel fijn zijn als de was dan ook klaar is. De keuken schoon. En de tas alvast gepakt. Vrouwen schijnen hier meer last van te hebben dan mannen ;-). Deze laatste kunnen zich (over het algemeen, een gemiddelde man) heel goed afsluiten van de drukte van werk. Eenmaal over de drempel verlaat hij de omgeving waarin hij moet presteren en dingen moet oplossen (dingen waar mannen ERNORM goed in zijn) (of ENORM blij van worden ;)) en stapt een honk binnen waar hij zich kan opladen. Om de dag erna het zelfde te doen. Een honk. Met bank. En teevee.

John Grey vertelt in zijn boeken over de verschillen tussen mannen en vrouwen. In ‘Mannen komen van Mars en vrouwen van Venus’ geeft hij eigenlijk een omschrijving. Zo en zo doet de man. Zo en zo doet de vrouw. Waarom dit zo is en hoe dat dan komt, legt hij niet uit. Simpelweg omdat hij het destijds nog niet wist.
De beste man heeft jaren onderzoek gedaan, enorm veel kennis vergaard en met ongelooflijk veel specialisten gesproken. Hij bundelde zijn kennis in een reeks boeken over de verschillen tussen man en vrouw; het waarom. Mijn grootste favoriet is “Venus is hot, mars is cool“. In dit boek legt Gray zo ongelooflijk goed en duidelijk uit hoe hormonen werken in ons lichaam. In een vrouwenlichaam. In een mannenlichaam. En hoe deze hormonen er voor zorgen dat de man dìt nodig heeft en de vrouw dàt, om zich goed te voelen.

Wanneer je dit boek leest, zul je bepaald gedrag herkennen en daadwerkelijk een heleboel oooooohhh daarom! en AHA momentjes ervaren. Sommige dingen lijken op het eerste gezicht wat lachwekkend, maar bij verder lezen (of eerlijk naar jezelf kijken.. ;-)) blijkt het meer dan waar. Er wordt verteld waarom vrouwen bij thuiskomst behoefte hebben aan het bespreken van hun dag. En waarom een man dat niet heeft (probeer dat bij je vriendinnen te doen ladies! Je doet hem er geen plezier mee). Waarom mannen altijd een oplossing willen aandragen en wat het feminisme (vrouwen aan de top) gedaan heeft met de hormonen (en het stressniveau) van vrouwen. Leuk hoor die emancipatie en vrouwtjes aan de macht, maarrruuhhh stiekem zijn we daar niet op gebouwd. Des te knapper als het haar dan wel lukt. ;-).

Ik dwaal af. Absoluut een aanrader om te lezen als:
– je nieuwsgierig bent naar hoe je hormonen AL je gedrag bepalen
– hoe deze hormonen invloed hebben op hoe je je voelt
– hoe JIJ deze hormonen kunt beïnvloeden
– hoe je je relatie kunt verbeteren, omdat je hem (of haar ;-)) begrijpt
– je geïnteresseerd bent in het verschil tussen man en vrouw
– je open staat voor wat geneuzel over Venusgesprekken
– en je door verkooppraktijken van zijn eigen goede poedertjes doorleest
– je gewoon zin hebt in een lekker weg lees boek, ter bestrijding van stress (veel informatie maar ook gewoon erg leuk geschreven)

Zo. Dat was Gray.

Ontspannen ging het om. Druk doen. Doorgaan. Toch een klein beetje Gray; als vrouwen in de stress zitten, gaan ze nòg meer doen. Nòg meer taken zien. En nòg meer van zichzelf verwachten. Werkt lekker averechts. Mannen sluiten zich af voor hun partner, richten zich op de tv of een ander beeldscherm of hij drinkt net iets te veel bier met zijn k a m e r a d e n. (Werkt heel goed).

Dus lieve vrouwen onder ons;

Voelt het alsof het water steeds meer tot aan je lippen staat? Wil je eigenlijk alles (en meer) wel doen, maar weet je gewoon niet zo goed wanneer? Ben je zo moe dat je savonds niet in slaap komen kunt? (morgen wil ik dit en dat en moet ik zus en zo). Valt het op dat je steeds meer twijfelt aan zaken waarvan je eerst zeker was? Bemerk je dat het laten vallen van zoiets onnozels als een bananenschil leidt tot ergernis….en zelfs tot schreeuwtjes of afbranders voor de kat? Hij kan er niets aan doen lieverd.

Maar jij wel.

Je hebt het te druk. Je neemt te veel op je nek en je wilt alle balletjes maar omhoog houden. Dat siert je. En het is ook knap van je (want het lukt ook best). Maar het hoeft niet.

Alles is namelijk precies goed zoals het is. Alles gaat precies zoals het moet. Jij hoeft daar niets aan te veranderen. Ook al zijn er niet zulke positieve beoordelingen als je zou willen. Ook al sport je deze dag dan niet. Ook al maakte je een fout. Ook al valt iemand onterecht tegen je uit. Alles  is goed. Jij bent goed. Jij bent al voldoende. Voldoende slim. Voldoende gepassioneerd. Voldoende knap. Voldoende gerust. Voldoende dankbaar. Voldoende lief. Voldoende zorgzaam. Voldoende grappig en zelfs voldoende productief. Zomaar, alleen door wie jij bent.

Probeer elke ochtend en elke avond even stil te staan hierbij. Besef je dat op dit moment alles vóór jou gebeurt. Nooit tegen. Vertrouw er op dat dat wat je nodig hebt, vanzelf komt. En dat wat je niet nodig hebt, komt niet.

“Zit stil, wacht en het gras groeit vanzelf “ (Osho)

Onlangs liet één van de meest gemotiveerden zien hoe zij dat deed. In je telefoon een herinnering. Elke dag. Vier keer x opnieuw verschijnen zinnen in beeld voor haar van belang. Ik ben het waard. Ik verdien het om goed voor mezelf te zorgen. Ik mag blij zijn. Of dat wat werkt voor jou.

Allemaal leuk en aardig, maar HO eens even loes! Ik moet wél hard werken! Ik kan eenvoudigweg niet gewoon zomaar lekker niets doen! Iets met brood (salade) op de plank. En die hele riedel.

Hmhm. Klopt. Er zijn dingen die moeten worden gedaan. Er zijn zaken die als verplichtingen bekend staan. Je moet inderdaad werken, maar niet tegenwerken. En dan is er helemaal niets mis met meeeer willen. We weten allemaal dat geld en uiterlijkheden niet gelukkig maken. Niet echt. Niet die dingen. Maar meer willen zit in onze natuur. Ik vind het juist goed en ik denk dat het zelfs noodzakelijk is. Maar wanneer je meer wilt vanuit het idee dat dat wat je nu hebt niet voldoende (of goed) is, zal je best meer krijgen. Maar meer huis meer geld meer spier meer auto meer minder vet (metzonderjasnaarbuitenvariant), maakt dan niet meer blij. Niet meer tevreden. En dan wil je weer meer. Werk je echter vanuit de overtuiging dat alles al zo goed is, dan brengt meer, extra. Extra blijheid. Extra tintelingen in je tenen, extra sprongetjes het hartje rond.

Ik weet dat een ieder eigenlijk ‘gewoon’ een knopje omzetten kan. Het is echt zo. Je kunt jezelf nu toestaan om gelukkig te zijn. Jij kunt nu stilstaan bij het feit dat alles goed is, dat alles zich samen spant voor jou. Dat alles gebeurt, al is het noch zo stom, voor jou. Dat kan jij – hier en nu- vastberaden beslissen. En je zult het voelen. Maar leven met de basisovertuiging dat alles precies goed is, zoals het is, kan door externe zaken toch lastig zijn of naar de achtergrond vervagen.

En dan blijf je toch maar haasten. Druk doen. Te hard (tegen?)werken. En dan blijf je toch steeds meer willen. Onverzadigd welk doel dan ook.

Herinneringen in je telefoon (of op je toilet! favoriet) zijn absoluut aanraders. Dankbaarheidsfeestjes helpen ook.
Maar hier wat directe praktische start tips voor de rusteloosjes en doorlopertjes onder ons;

– zet op een rij wat er allemaal moet gebeuren. En ja hoor, daar issie weer: de gewogen to do list. Het belangrijkste op één. Die daarna op twee. Enzo.
wees eerlijk naar je zelf. Heb je het echt zo druk? Is het echt zo erg als het huis een weekje niet wordt schoongemaakt? Nee. Is het echt belangrijk dat jij ademhaalt en oplaadt? Ja. Dat is het. (je kunt meer aan, je slaapt beter, je bent gezelliger, productiever, blijer, je let beter op je geld, je maakt gezondere keuzes. En dat. Meer redenen nodig? Het is fijn.)
– nu je een lijst hebt van alle dingen die moeten, blijkt soms dat je het niet eens echt druk hebt, maar toch voel je je opgejaagd? Wat is het dan dat dat onrustige gevoel veroorzaakt? Verwachtingen? Van anderen? Van jezelf? Probeer vervelende gevoelens niet te vermijden, maar ervaar deze volledig en probeer ook hier; alles is goed. (dat is het namelijk ook).
– ook een dooddoener, maar: doe iets wat je leuk vindt, waar jij blij van wordt. Plan het gewoon in in je agenda (een agenda is sowieso een goed idee). Boek, bad, muziek, thee, bellenblazen met je nichtje.
geef bij je vrienden aan dat je het druk hebt en dat er even minder whatsappjes heen en weer gaan.. Klinkt heel onbenullig, maar dan weten zij dat. En dan hoef jij je daar niet (ooook nog) druk om te maken (nietschuldigovertevoelen).
– gek ding van vrienden; dan gaan ze helpen. Vrienden zijn lief.
– en ja; vraag hulp waar nodig. Er zijn powervrouwen genoeg, laten we lekker wisselen in die rij. Eerst jij. Dan zij. En dan slaat er wel een ander die cape weer uit.
– niet omdat je vindt dat het moet, niet ten koste van jezelf, maar; zorg voor anderen. Wees lief, zorgzaam, schrijf een kaartje. Jullie lazen al; wanneer vrouwen het te druk hebben gaan ze juíst dingen doen die ze niet moeten doen. Vrouwen vinden ontspanning (oxytocine) in het zorgen voor.
– de tip van de dag! Ontbijt bij de ikea. Twee ei (wel wat moeilijk pelbaar). Twee koffie. Zestig cent. Hahahaha ik verbaasde me vanmorgen om mezelf, ik ga zomaar tegen mijn planning in. Ik ga schrijven met een kopje koffie. wt*

Ik wilde langs een winkel die pas om tien uur open was. Maar mijn afspraak was al om hallef klaar. Ik toch maar richting huis, dan alles maar snel, vliegen rennen en weer terug? Uhu. Nop! Niks daarvan. Eenmaal de Ikea voorbij kriebelde een glimlach, zal ik? Zal ik gewoon zomaar mijn planning in de war en een kopje koffie doen? Tussen al die mensen achter dat raam? (WOW wat is het druk zeg! Babies! vooral ;-).) Ja hoor. Gniffelend de roltrap op. En ik schreef. Ik keek glimlachend om me heen. En schreef. Totaal gelukkig (ontspannen) (yep!). Ik besloot dat alles goed was. Ik verwonderde me om het feit dat alles dat ook was. Dat het echt zo werkt. Dat je drukte van je af kunt gooien, met twee eitjes. Bovenal; met zien wat is. En verwondering <3.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s