Lessen van de natuur

collage_nature

Gisterochtend maakte de natuur mij wakker. Allereerst op de fiets met pracht en zonnestraal. Daarna iets met 8x 400m. Door de hagel.
Sneller rende ik wel.

Vermoeid, gesloopt en bovenal wat berild. Maar de terugweg waaide droog en een douche verdrong elke druppel (met druppels, how awesome ^^). Warm gedoucht, iets met wat jullie inmiddels wel kennen. Veggie omelet met havermout en groene smoothie (paksoy, rucola, komkommer, avocado, lijnzaad, granny smith).

20140324-145058.jpg

Wie hard traint, moet goed eten. En; meer liefde kan ik op dit moment niet geven. Smulsmaak, vulling, gezondheid (+ kusjes).

Harde knallen onweer dreef katjes op schoot en terwijl ik er vroeger bang van was (vooral in Franse bergen, iets met tentjes en zaklantaarns), vind ik het nu iets heerlijks. Zoekend naar flitsen, klein, nietig en vol besef dat de natuur g r o o t s is. Dan kunnen wij mens wel denken dat we alles kunnen beïnvloeden en dat alles maakbaar is. De natuur gaat zijn eigen weg.

Minder prettig vond ik dat terwijl ik weer natregende. Maar de auto stond vrij dichtbij. Onderweg naar thuis slaakte ik een lachendgilletje.

WAUW!

Links van me was het gitzwart. Zo, dat een ekster in een boom nauwelijks afstak. En rechts was het zo helder dat stralen door het zwart staken. Een mysterieuze gloed, maar geen regenboog. Gelukkig worden automoobjes vaak wat angstig van regen en kreeg ik extra tijd om dit in me op te nemen.

Odoorn passerend dacht ik over alle wandelingen door bossen, bergen, beekjes, steedjes. Of stadjes ;-). Met schatjes. Als kind zijnde wroetend in de aarde om zand zacht te maken. Vogelnestjes maken van takjes. Steentjes als dam in de rivier. Buiten tot de lantaarnpalen aan zijn.

De natuur is iets onvoorstelbaars. Het maakt een immense indruk op me. Hoe ik in mn eentje door Kardinge kan lopen en mn hart over voel slaan. Hoe ik ‘uit mijn hoofd’ ga en in mijn lichaam. Hoe ik me dankbaar voel en hoe ik wensen ineens scherp voor me zie. Dat alles elektronisch weg is, of enkel foto’s maakt.

Hoe vaak ik wens dat mijn ogen foto’s kunnen maken. Sommige beelden zijn zó mooi, maar -door mij, fotoleek- niet vast te leggen.

Als ik buitenlucht inadem lijk ik meer oog te hebben voor detail. Alle kleine schoonheidjes flitsen voorbij (een grasspriet!) en ineens kan ik stilstaan voor het mooie. Het lijkt alsof de natuur er voor zorgt dat gedachten worden geordend en opgeruimd en heel vaak besef ik hoe en wat. Of dit en dat.

“Look deep into nature, and you’ll understand everything better.” Albert Einstein

Bovendien; rode wangen!
(of: gebronsde huid).

De natuur laat maar weer eens zien dat je niets nodig hebt om gelukkig te zijn. Om dat ene moment pure blijheid te ervaren. Wat nou mooie kleren? Wat nou groter huis of dure schoenen. Hoezo een Macbook? (nouuu… daar kan ik je wel wat over vertellen ^^ moewhahaha) (KIDDING!) Allemaal fijne dingen, die soms heus ook blijheid brengen. Maar als het echt teruggebracht wordt naar dat kriebelige fladderende gevoel daar binnen in, dat gevoel waardoor je ineens zingt of schreeuwt of danst? Niets van dat alles.
De natuur leert ons ook voorzichtig te zijn, dat de sterksten overleven en je dus je beste beentje voor wilt zetten. Of je beste snater. Doe wat je moet doen, stel belangrijke dingen niet uit; maar onderneem die actie die nodig is om binnen jouw soort te behoren tot de sterken. Zelfs als je moe bent wormpjes vangen voor de kleintjes? Streepje voor. Vechten om te laten zien wie de baas is? Krasjes worden beloond. Vrij te vertalen naar elk gedrag wat binnen het ras der mensen voorkomt. What needs to be done, needs to be done.
Maar van de natuur leren we ook dat alles goed is zoals het is; deze maakt zich niet druk en alles is of komt moeiteloos.  Zit stil, wacht, en de lente komt vanzelf  (Osho). Natuurlijk moeten we proberen bepaalde dingen zo goed mogelijk te doen en jezelf sterken geeft je voorsprong. Maar berust in wat je doet. Nature always tends to act in the most simple way (Daniel Bernouilli). Zolang je doet wat moet, hoef je meer niet te doen. Alles komt en gaat vanzelf. Accepteer de dingen zoals ze zijn. Want ze zijn nou eenmaal zo. En geloof er in dat ze zijn zoals ze zijn, om alles te laten gaan zoals het gaat. En dat alles gaat zoals het moet.

Als je nou niet houdt van wandelingen buiten. Dakkapellen met uitzicht op het zwart of geen blijheid ondervindt van ijskoude voetjes of doorweekt tot op het bot; probeer zonder dat toch de lessen van de natuur te begrijpen. Te leren. Te zijn. 

natuur1_Fotor_Collage

(en anders doen plaatjes het ook goed)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s